Nog 91 dagen, 22 uren en 19 minuten tot 20 januari 2019...

fire up new quote!

Laatste Blog Entry

Gek loopje!

Door: Frank Schröer, geplaatst op: 31-10-2014


Als ik hardloop, ziet dat er gracieus uit. Ik noem mijzelf wel eens de Usain Bold van de middellange afstand, qua loopstijl.

Of om het wat chauvinistischer te houden: de Dafne Schippers van de survivallopers. Ik loop eigenlijk niet, ik zweef als het ware. Als een vliegend hert tiptoets ik de grond alleen als dat nodig is. In mijn geval en met mijn snelheid is dat bijna niet nodig. Hoe anders is dat met de gemiddelde hardloper of survivalrunner. Lomperiken zijn het. Slagers op dure Nikes. Schotse Hooglanders op geavanceerde Asics. Let maar eens op. Kijk om u heen als u op de fiets of in de auto zit en u komt een hardloper tegen. Doorgaans een miezerig gesjok waar de honden geen brood van lusten. Ook mijn broer heeft zo’n een merkwaardig loopje, of vreemd, gek zo u wilt. Hij schokschoudert een beetje door het survivalveld heen. Het gaat niet hard, het ziet er niet uit, maar hij maakt wel meters.

Nee dan ik.

Hoewel... Een tijd geleden zei een vriendin tegen mijn dochter: je moet het niet tegen je vader zeggen hoor, maar als hij hardloopt ziet dat er wat mal uit. Mmh, ach de mening van één sport-hatende-vriendin zegt meer over haar dan over mij dacht ik nog.

Voorval twee.

Ik werd tijdens de survivalrun in Wesepe aangemoedigd door mijn schoonzus. Behalve hartverwarmende aanmoedigingsteksten riep ze ook nog: “Goh, je loopt op de zelfde manier als je broer.” Hé ho, hoe kan dat nou? Ik loop op dezelfde manier als mijn broer? Dat kan helemaal niet. Ik loop als een gezwinde hinde en hij loopt als een debiel appeltje!

Ok, u voelt hem al aankomen. De nekslag! Deze werd uitgedeeld tijdens de survivalrun in Dronten. Ik werd ingehaald door een survivalatleet die in het voorbijgaan riep: “jij bent zeker een broer van Thomas Schröer?” Ik brulde terug: “Ja, maar hoe weet jij dat nou?”. Het antwoord was meedogenloos: “Je hebt net zo’n gek loopje als je broer”.

Het is nooit te laat om tot zelfinzicht te komen: ik loop als een gebraden ui, een Quasimodo met evenwichtsstoornissen. Kortom: ik heb een gek loopje.

Dus, mocht u als toeschouwer of als deelnemer tijdens ’t Stokertje Survivalrun een debiel appeltje voorbij zien rollen, waarvan u denkt: “Als ik hem was zou ik nooooit gaan hardlopen, dat ziet er toch niet uit?!” Heb meelij en besef dat ik dat ben... Of mijn broer natuurlijk.