Nog 212 dagen, 9 uren en 38 minuten tot 20 januari 2019...

fire up new quote!

Laatste Blog Entry

Tien punten

Door: Frank Schröer, geplaatst op: 02-01-2018


De verschillende survivalrunbesturen laten het niet na om in hun kranten en magazines -die ze voor hun run uitbrengen- de loftrompet uit te steken voor de vrijwilliger. En terecht! Als deelnemer heb je gewoon niet door wat er bij komt kijken om een survivalrun met 1500 deelnemers te organiseren.

Tuurlijk, je ziet de mannen en vrouwen bij de hindernissen, de verkeersbegeleider, de verkeerswacht, de verversingsposten onderweg, de starter, de finisher, de shirtuitgifte, de tassenbewaarders en dan vergeet ik nog degene die lunchpakketjes maakt de dag voor de run voor alle vrijwilligers, de inschrijvers, de parcoursbouwers en ja, nog ben ik niet compleet.

Maar ik wil het vandaag even specifiek hebben over de jury bij de hindernissen. Daar ontwaar ik een kloof. Niet de immers veel bediscussieerde kloof tussen de randstad en de provincie -ik wil niemand de zwarte piet toespelen- maar er is toch een kloof. Als je goed kijkt worden de meeste runs georganiseerd in het Saksisch taalgebied plus Friesland. Het loopt van de bakermat van de survivalrun –de Achterhoek- via Twente, Drenthe, Groningen naar Friesland. In al die illustere plaatsjes als Harreveld, Wesepe, Havelte, Boerakker en De Knipe vind je vrijwilligers uit het dorp. In het dorp heerst nog gemeenschapszin en hebben de dorpelingen het er voor over om een hele dag –of soms drie dagen- vrijwillig te jureren bij een hindernis. Kom je aan het eind van deze reeks in Leeuwarden aan, dan is het andere koek. De vrijwillige juryleden zijn in de stad grotendeels vervangen door scholieren/studenten van een sportopleiding die voor studiepunten staan te jureren. Dat doen ze goed trouwens. Geen kwaad woord daarover. Het valt me alleen op.

Ik was dan ook heel benieuwd hoe het zou zijn in Doorn. Voor het eerst van mijn leven liep ik afgelopen november een survivalrun in het ‘Wilde Westen’. Een prachtige run door de Utrechtse Heuvelrug georganiseerd door een klein dorpje met zo’n 10.000 inwoners. Met? Jawel, juryleden van de regionale sport-MBO, die voor hun studiepunten bij de hindernissen stonden. Dat deden ze trouwens uitstekend, enthousiast en voorkomend!

Maakt het uit? Een run is een run immers. Als je maar juryleden hebt, toch? Klopt, maar ik ben er toch wel trots op dat we het in onze kleine dorpen kunnen redden met enthousiaste vrijwillige dorpelingen. Het ademt precies uit wat de survivalsport voor velen is: saamhorigheid. Tien punten voor deze kanjers!